مسائل پزشکي مربوط به زنان و...

[b@b@k]

سلام به همه دوستان عزیز
امیدوارم با مطالعه ازاین بخش بتوانید مسائل و مشکلات خود را از بین ببرید
پزشک زنان و...

[b@b@k]

یائسگی

یائسگی يك قسمت از زندگي زنان و یک گذار از مرحله اي به مرحله ديگر است که می تواند شروع شود در ۳۰ سالگی ویا۴۰ سالگی و یا حتی عقب بیافتد در ۵۰ یا۶۰ سالگی.شما ممکن است شروع به تجربه علائم ونشانه های یائسگی کنید خیلی زودتر از اینکه قاعدگی شما کاملأ متوقف شود.زمانی که شما برای ۱۲ ماه متوالی قاعدگی نداشته باشید ،شما دچار یائسگی شده اید.

یائسگی یک پروسه بیولوژیک طبیعی است ، نه یک بیماری پزشکی.اگر چه این همراه با تغییرات هورمونی،فیزیکی،و روانی در زندگی شما است. یائسگی پایان جوانی و تمایلات جنسی شما نیست.چند نسل پیش، تعداد کمی از زنها بالاتر از یائسگی زندگی می کردند. امروزه ، شما ممکن است بیش از نیمی از عمرتان را بعد از یائسگی بگذرانید.

هورمون درمانی به صورت وسیعی در دهه های اخیر برای از بین بردن علائم و نشانه های یائسگی استفاده می شود.اندیشه پزشکان پیشگیری از بیماریهای همراه با افزایش سن است.اگرچه گواه های طولانی مدت جدید نشان داده است که هورمون درمانی همراه با خطر وضعیت های سلامتی وخیم مانند ،بیماری قلبی، سرطان سینه، و سکته است.

استروژن درمانی هنوز یک انتخاب سالم ، کوتاه مدت برای بعضی از زنان است. اما راه های درمانی بیشماری وجود دارد که کمک به شما در برخورد با علائم یائسگی می کند و شما را در خلال این مهمترین فاز زندگی تان سالم نگه می دارد.

علائم و نشانه ها

هر زنی یائسگی را متفاوت تر از دیگری تجربه می کند.حتی سنی که یائسگی در آن شروع می شود ممکن است خاص خودتان باشد.بعضی از خانمها در ۳۰ یا ۴۰ سالگی و بعضی ها حتی تا ۶۰ سالگی به آن نمی رسند.اما یائسگی اغلب اوقات بین سنین ۴۵ تا۵۵ اتفاق می افتد.

عائم و نشانه های شما ممکن است خیلی منحصر به فرد باشد.شما ممکن است مانند یک نسیم با علائم و نشانه های کم وارد یائسگی شوید.یا ممکن است تعدادی از تغییرات روحی و فیزیکی را تجربه کنید شامل:

- قاعدگی نامنظم . عادت ماهیانه ممکن است به صورت ناگهانی متوقف شود ، یا به تدریج سبک تر ویا شدید تر و بعد متوقف شود.غیر قابل پیش بینی بودن عادتهای شما ممکن است اولین نشانه رسیدن یائسگی در شما باشد.

- کاهش باروری . وقتی تخم گذاری شروع به تغییرات کم و زیاد کند احتمال حامله شدن کم می شود. تا زمانی که عادت ماهیانه برای یکسال نداشته باشید، حاملگی هنوز ممکن است.

- تغییرات دستگاه تناسلی زنان و مجاری ادراری. با پایین آمدن میزان استروژن، بافت پوششی واژن و پیش آب راه شما خشک تر شده ،نازک و شکننده می شود و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد.با کم شدن نرمی و لزجی شما ممکن است احساس سوزش و خارش کنید،همراه با افزایش خطر عفونت مجاری ادراری و واژن . این تغییرات ممکن است تماس جنسی را ناخوش آیند و دردناک کند.شما ممکن است مکررا احساس ادرار و یا نیاز فوری به ادرار داشته باشید و یا شما ممکن است بی اختیاری ادراری را تجربه کنید

- احساس گرما و سرخ شدن ناگهانی Hot flashes . با پایین افتادن میزان استروژن شما،رگهای خونی ممکن است به سرعت گشاد شده و موجب افزایش دمای پوست شود . این می تواند منجر به احساس گرما شود که به طرف بالا حرکت میکند از سینه ها به شانه ها ،گردن و سر شما . شما ممکن است عرق کنید، و به مجرد اینکه عرق از روی پوست شما بخار شد احساس لرز،ضعف و کمی بیحالی. صورت شما ممکن است برافروخته باشد، و لکه های قرمزبر سینه ، گردن و بازوها ممکن است پدیدار شود.بیشتر این گرمی و سرخ شدن ناگهانی ممکن است از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد، اگرچه آنها می توانند بیشتر طول بکشند، تکرار به خوبی زمان این گرمی و سرخ شدن ها از فردی به فرد دیگر فرق میکند. شما ممکن است هرچند ساعت یکبار یا فقط گاهی دچار شوید.آنها می توانند در هر زمانی از روز یا شب اتفاق افتند.آنها ممکن است قسمتی از زندگی شما برای یک سال یا بیشتر باشند ، یا شما ممکن است هرگز آنها را نداشته باشید.

- اختلالات خواب و عرق شبانه. عرق شبانه معمولا یکی از پیامدهای گر گرفتگی است. شما ممکن است از خواب بپرید در حالی که بدن شما خیس عرق شبانه به خاطر گر گرفتگی است و به دنبال آن لرز داشته باشید.شما ممکن است اشکال در دوباره به خواب رفتن داشته باشید یا بدست آوردن یک خواب کاملا با استراحت و عمیق داشته باشید.کمبود خواب بر خلق و خوی شما و سلامتی شما تاثیر می گذارد.

- تغییرات در ظاهر. خیلی از زنها نسبتأ چاق می شوند در حدود ۵ پوند به طور متوسط در خلال دوران گذار به یائسگی.چربی که سابقا در لگنها و رانها متمرکز شده خود را به بالی کمر و شکم شما می کشاند. شما ممکن است احساس کنید که پری سینه هایتان از بین رفته ،موهایتان کم پشت و پوست چروک دار شده. اگر که شما قبلأ آکنه بلوغ را تجربه کرده اید، این ممکن است بدتر شود.اگر چه میزان استروژن می افتد،بدن شما ادامه می دهد به تولید مقدار کمی از هورمون مردانه تستوسترون ، در نتیجه شما ممکن است موهای زبر و خشن بر چانه، لب بالایی ،سینه و شکم بیرون آورید.

- تغییرات احساسی و تشخیصی. شما ممکن است احساس بیقراری ، خستگی ، کاهش حافظه و محدود شدن تمرکز در نتیجه رسیدن به یائسگی داشته باشید.این علائم گاهی از اوقات همراه با تغییرات سطح هورمونی است ف ولی عوامل دیگری به نظر می آید در ارتباط با این تغییرات باشد ، شامل محرومیت از خواب و اتفاقات پر مخاطره زندگی مانند بیماریها و مرگ والدین،ترک منزل توسط بچه های بزرگ شده و یا بازگشت آنها به خانه ، و بازنشستگی.

علل

یائسگی به طور طبیعی شروع می شود وقتی که تخمدانهای شما شروع می کنند به کاهش ساختن استروژن و پروژسترون. در خلال سالهای تولید مثل شما این هورمونها ، عادت ماهانه و تخمک گذاری شما را تنظیم می کردند.در اواخر ۳۰ سالگی مقدار پروژسترون تولیدی بدن کاهش می یابد و تخمکهای باقی مانده تخمدانهای شما آنقدر کم هستند که نمی توانند لقاح یابند. در نهایت عادت ماهیانه متوقف شده و شما نمی توانید حامله شوید. چون این پروسه در خلال سالها اتفاق می افتد، یائسگی معمولا به این ۲ مرحله تقسیم می شود:

- قبل از یائسگی. این زمانی است که شما شروع به تجربه علائم و نشانه های یائسگی می کنید.اگرچه شما هنوز قادر به تخمک گذاری هستید.میزان هورمونهای شما به صورت نا جوری افزایش و کاهش می یابد، و شما ممکن است دچار گر گرفتگی و تغییرات در عادت ماهیانه شوید. به عنوان مثال مقدار جریان ماهیانه ممکن است نامنظم ، شدیدتر و یا سبک تر از معمول باشد.این یک پروسه طبیعی است که منجر به یائسگی و ممکن است به مدت ۴ تا ۵ سال و یا طولانی تر طول بکشد.

- بعد از یائسگی. زمانی که ۱۲ ماه گذشت و شما هیچ عادت ماهیانه نداشتید، شما به یائسگی رسیده اید.تخمدانهای شما تولید میزان کمتری استروژن و پروژسترون می کند، و آنها تخمک آزاد نمی کنند، سالهایی که بعد از آن می آید موسوم به بعد از یائسگی است.

عوامل خطر

یائسگی معمولا یک پروسه طبیعی است.ولی مطمئنا اغلب درمانهای جراحی و پزشکی می توانند زودتر از موعد انتظار باعث یائسگی شوند. اینها عبارتند از:

- برداشتن رحم. عمل جراحی هیسترکتومی که طی آن رحم برداشته می شود، ولی تخمدانها به جای می مانند ، معمولا باعث یائسگی نمی شود.اگرچه شما عادت ماهیانه ندارید ولی تخمدانهای شما هنوز تخمک آزاد می کنند. ولی عملی که هم تخمدانهای شما و هم رحم را برمی دارند باعث یائسگی می شود. هیچ دوره قبل از یائسگی وجود ندارد و در عوض قاعدگی شما بلافاصله متوقف می شود و شما گر گرفتگی و دیگر علائم و نشانه های یائسگی را دارید.

- شیمی درمانی و اشعه درمانی. این درمان های سرطان می تواند موجب یائسگی شود، و موجب علائمی مثل گر گرفتگی در طول درمان و یا در خلال ۳ تا ۶ ماه شود.

- نارسایی زودرس تخمدانها. حدود ۱% از زنان قبل از سن ۴۰ سالگی یائسگی را تجربه می کنند، یائسگی زودرس ممکن است به علت عوامل ژنتیکی و یا بیماریهای اتو ایمیون باشد.ولی اغلب هیچ علتی برای آن پیدا نمی شود.

زمانی که احتیاج به مداخله پزشکی است.

مهم است که قبل و بعد از یائسگی برای پیش گیری و مراقبتهای سلامتی به خوبی مراقبتهای پزشکی که در رابطه با سن است به عمل آید.اگرچه بعضی از مسائل در ارتباط با افزایش سن اجتناب ناپذیر است ، دیگر مسائل را می توان با تغییر شیوه زندگی و درمان های پزشکی جلوگیری کرد.

اگر شما یک پریود را از دست داده اید و مطمئن نیستید که یائسه باشید با پزشک خود مشورت کنید که مشخص نماید شما حامله هستید یا نه . او ممکن است از شما یک تاریخچه پزشکی گرفته و معاینه لگنی انجام دهد و اگر لازم باشد یک آزمایش حاملگی سفارش دهد.

اگر شما بعد از یائسگی دچار خونریزی از واژن هستید با پزشک خود مشورت نمائید.

[b@b@k]

ادامه متن بالا

[b@b@k]

غربالگری و تشخیص

علائم و نشانه های یائسگی آنقدر هستند که زنانی که در حال گذار به این دوره هستند به ما می گویند.اگر شما دلواپس پریودهای نامنظم و گر گرفتگی هستید با پزشک خود در این باره صحبت کنید.در بعضی از موارد ارزیابی های بیشتری توصیه می شود.

در شرایط احتمالی پزشک شما ممکن است میزان هورمون تحریک کننده تخمدان(FSH) و میزان استروژن (estradiol) را به وسیله آزمایش خون ارزیابی کند.وقتی که یائسگی اتفاق افتاد میزان FSH بالا و Estradiol کاهش می یابد. پزشک شما ممکن توصیه تست تیروئید را برای شما توصیه کند، چون کم کاری تیروئید می تواند علائم مشابه با یائسگی ایجاد کند.

عوارض

چندین عارضه مزمن پزشکی بعد از یائسگی رخ می دهند.با آگاهی از وضعیت های بالا شما می توانید قدمهایی را برای کاهش خطر خود بردارید.

- بیماریهای قلبی عروقی. در همان زمان که میزان استروژن شما پایین می آید، خطر بیماریهای قلبی و عروقی افزایش می یابد. بیماریهای قلبی یک از علل منجر به مرگ در زنان و مردان است.تا زمانی که شما به قدر کافی خطر ابتلا به بیماریهای قلبی را کاهش دهید.این قدمهای کاهش خطر شامل متوقف کردن سیگار کشیدن،کاهش فشار خون بالا،داشتن ورزشهای منظم هوازی،و خوردن غذایی که چربی های اشباء شده آن کم باشد و دارای غلات کامل و سبزیجات و میوه جات فراوان باشد.

- پوکی استخوان. در خلال چند سال اول بعد از یائسگی ، شما ممکن است با سرعت تراکم استخوانی خود را از دست بدهید، شانس پوکی استخوان خود را بالا ببرید.پوکی استخوان موجب میشود که استخوانهای شما ترد و شکننده و ضعیف شوند، و منجر به افزایش خطر شکستگی شود.زنانی که بعد از یائسگی هستند مخصوصأ مساعد به شکستگی های لگن ،مچ ، و مهره های کمر هستند.به همین دلیل است که در این زمان به خصوص لازم است که در این زمان کلسیم به میزان کافی گرفته شود، ۱۵۰۰ میلی گرم روزانه و ویتامین د ۴۰۰ تا ۸۰۰ واحد بین المللی روزانه . همچنین مهم است که روزانه و به طور مرتب ورزش شود.بدنسازی و فعالیتهای ورزشی تحمل وزن مانند راه رفتن و آهسته دویدن به خصوص برای نگهداری قدرت استخوانی شما مساعد است.

- بی اختیاری ادرار.به همان میزانی که بافتهای واژن و مجاری ادراری شما خاصیت ارتجاعی خود را از دست میدهد، شما ممکن است یک نیاز مکرر، قوی و ناگهانی به ادرار کردن پیدا کنید(Urge incontinence) یا بی اختیاری همراه با سرفه، خنده، و بلند کردن اشیاء(Stress incontinence)

- اضافه وزن. بسیاری از زنان در دوران گذار به یائسگی دچار اضافه وزن می شوند.شما ممکن است احتیاج به خوردن کمتر غذا داشته باشید،به اندازه ۲۰۰ تا ۴۰۰ کالری کمتر روزانه مصرف کنید و ورزش را بیشتر کنید تا وزن را به صورت ایده آل نگه دارید.

درمان

یائسگی به تنهایی احتیاج به هیچ درمان پزشکی ندارد.در عوض درمان ها متمرکز می شوند بر درمان علائم و نشانه ها و پیشگیری یا کم کردن وضعیت های مزمن که ممکن است با افزایش سن اتفاق افتد. درمان ها شامل:

- هورمون درمانی. نتایج چند مطالعه طولانی مدت اخیر بیانگر فواید بیشتر هورمون درمانی نسبت به خطرات آن است. در یک مطالعه بزرگ توسطWHI)) که به وسیله انسیتو ملی سلامت پشتیبانی می شود، دچار یک ایست شد زمانی که تحقیقات دریافت که زنانی که به طور حتم ترکیبات استروژن و پروژسترون ترکیبی گرفته اند در خطر بیشتر از حملات قلبی، سکته و سرطان سینه قرار گرفته اند. نتایج بعدی از مطالعات WHI نشان داد که استروژن به تنهایی شانس سکته را بالا می برد ولی خطر سرطان سینه و بیماری قلبی را بالا نمی برد. اگرچه این نتایج منظر زنانی را که از استروژن استفاده می کردند را تغییر داد، ولی مهم است که خطرات را لحاظ کنیم.در مطالعهWHI کمتر از ۱۰ مورد از حملات قلبی، سکته و سرطان سینه در هر سال از میان ۱۰۰۰۰ زنی که هورمون درمانی ترکیبی دریافت می کردند در مقایسه با ۱۰۰۰۰ زنی که داروی دروغین مصرف می کردند . استروژن درمانی به عنوان موثرترین انتخاب در درمان علائم ناشی از یائسگی مانند گر گرفتگی و ناراحتی واژن باقی مانده است.بسته به تاریخچه پزشکی شخصی و خانوادگی شما پزشک شما ممکن است توصیه به استفاده از مقداری کمی استروژن در حدی که علائم شما را از بین ببرد کند.

- مقدار کم داروهای ضد افسردگی .ونلافاکسینVenlafaxine(Effexor) یک داروی ضد افسردگی از گروه داروهای SSRIs ، ممکن است یائسگی را به میزان ۶۰% کاهش دهند. داروهای دیگر گروه SSRI که می توانند موثر باشند شامل فلوکستینFluoxetine(Prozac, Sarafem) ، پاروکسیتینParoxetine , citalpram و sertraline است ، این داروها ممکن است موجب عوارض جانبی مثل استفراغ ، گیجی و عدم توانایی جنسی شوند.

- گاباپنتین Gabapentin(Neurontin). این دارو که در درمان تشنج به کار می رود و به صورت شایعی در برخورد با دردهای مزمن عصبی به کار می رود ، نشان داده شده است که به طور زیادی در کاهش گر گرفتگی موثر است. عوارض جانبی آن شامل گیجی ، تهوع و ورم است.

- کلونیدینClonidine . کلونیدین به صورت قرص ویا چسب در درمان فشار خون به کار می رود، ممکن است به صورت قابل توجهی گر گرفتگی را کاهش دهد، ولی عوارضی مانند گیجی ، خواب آلودگی و خشکی دهان با آن زیاد است.

- Bisphosphonates . پزشکان ممکن است این داروهای غیر هورمونی را توصیه کنند که شامل Alendronate و Risedronate است که در درمان و پیشگیری از پوکی استخوان موثر است.این داروها به طور موثری از پوکی استخوان جلوگیری و خطر شکسنگی را کاهش می دهند وجایگزین استروژن به عنوان درمان اساسی برای پوکی استخوان در زنان است. عوارض جانبی شامل تهوع ، دردهای شکمی و تحریک مری است.

- تلفیق کننده های گیرنده انتخابی استروژن. Selective estrogen receptor modulators (SERMs) گروهی از داروها که شامل raloxifene هستند. رالوکسیفن شبیه اثرات استروژنی بر پوکی استخوان در زنان بعد از یائسگی دارد، بدون بعضی از این خطراتی که همراه با استروژن است مانند افزایش خطر سرطان رحم و احتمالأ سینه. گر گرفتگی یکی از عوارض شایع رالوکسیفن است، و شما نباید از این دارو استفاده کنید در صورتی که تاریخچه لخته خونی دارید.

- استروژن واژنی. برای کاهش خشکی واژن ، استروژن را می توان توصیه کرد به صورت قرص های داخل واژن ، کرم،و یا حلقه.این درمان مقدار کمی استروژن را به بافت واژن به صورت موضعی آزاد می کند، وکمک به از بین رفتن خشکی واژن، ناراحتی با تماس جنسی، و بعضی از علائم ادراری می کند. قبل از تصمیم گیری برای هر شکل درمانی با پزشک خود در مورد انتخاب خود و خطرات و فواید مرتبط با هر کدام صحبت کنید.

مراقبت های فردی

خوشبختانه خیلی از علائم و نشانه های همراه با یائسگی موقتی هستند . این قدمها را بردارید تا کمک به کاهش و یا جلوگیری از این تاثیرات کند:

- آرام کردن گر گرفتگی. اگر شما دچار گر گرفتگی هستید، ورزش منظم کنید، سعی کنید چیزهایی را که گر گرفتگی شما را تشدید می کند پیدا کنید. برای خیلی از زنان کشیدن ماشه به منزله استفاده از مشروبات آتشین،غذاهای ادویه دار،الکل،آب و هوای گرم و حتی اتاق گرم.

- کاهش ناراحتی های واژن. برای خشکی واژن وناراحتی آن در زمان تماس جنسی ، از نرم کننده های حلال در آب واژن مانند K_Y gelly ، مرطوب کننده ها مانند (Replens,Vagisil) یا استروژن واژنی استفاده کنید. فعال ماندن جنسی نیز کمک کننده است.

- بهینه سازی خواب . در صورتی کهمشکل خواب دارید از نوشابه های قهوه دار و ورزش دقیقا قبل از خواب خودداری کنید، از تکنیکها و تمرینات تمدید اعصاب مانند تنفس عمیق، تصورات هدایت شده ،شل کردن ماهیچه ای پیش رونده، می توانند مفید باشند.شما میتوانید از تعدادی از کتابها و نوارهل در تمرینات مختلف شل کردن ماهیچه ای استفاده کنید.

- توانایی بخشیدن به کف لگن. ورزش ماهیچه های کف لگن موسوم به تمریناتKegel ، میتواند بعض از انواع بی اختیاری های ادراری را بهبود بخشد.

- غذا خوردن خوب. یک غذای تنظیم شده که شامل یک تنوع از میوه جات ، سبزیجات،غلات کامل،و محدود کردن چربی های اشباع،روغن ها و قند ها. رسیدن ۱۵۰۰ میلی گرم کلسیم و ۴۰۰ تا ۸۰۰ واحد بین المللی ویتامین د به صورت روزانه . از پزشک خود در صورت لزوم ،در مورد فرآورده هایی که این میزان را در اختیار شما قرار می دهد بپرسید.

- نکشیدن سیگار. سیگار کشیدن خطر بیماری های قلبی ، سکته،سرطان و تعدادی از مشکلات سلامتی را افزایش می دهد.همچنین موجب افزایش گر گرفتگی و یائسگی زودرس می شود. هنوز دیر نیست که بتوان از فواید ترک سیگار استفاده برد.

- ورزش منظم. داشتن حداقل ۳۰ دقیقه ورزش ملایم در اغلب روزها شما را از بیماری های قلبی ، دیابت ، پوکی استخوان، و دیگر بیماریهای در رابطه با مسن شدن محافظت می کند. ورزشهای شدیدتر در زمانهای طولانی تر فواید بیشتری را دارا است و عملا در کاهش وزن مهم است.ورزش همچنین موجب کاهش استرس شده . سعی کنید ترکیبی از فعالیتهای هوازی تحمل وزن مانند راه رفتن و آهسته دویدن و رقص – و تمرینات ورزشی سنگین داشته باشید. در جا فعال بودن روزانه مانند بالا رفتن از پله ها به جای استفاده از اسانسور و پارک کردن اتومبیل دورتر از محل و قدم زدن کمک کننده است.

- چک شدن منظم و برنامه ریزی شده. با پزشک خود در مورد اینکه چه وقت ماموگرام (عکس برداری از سینه ها)،آزمایش پاپ اسمیر ، آزمایش چربی خون (کلسترول و تری گلیسرید)و دیگر تستهای غربالگری صحبت کنید.

طب تکمیلی و جایگزین

راه های زیادی وجود دارند که کمک زیادی به برخورد با علائم یائسگی می کنند.در زیر چند روش درمانی تکمیلی و جایگزین که بوده اند و یا در حال مطالعه هستند آورده شده است:

- استروژن های گیاهیPhytoestrogens. این استروژن ها به طور طبیعی در غذاها وجود دارد.دو نوع عمده استروژن طبیعی وجود داردIsoflavones و Lignans ایزوفلاون ها در سویا، نخود و دیگر بنشن ها وجود دارد. لیگنان در بذر کتان و غلات کامل و بعضی از میوه جات و سبزیجات وجود دارد.تحقیقات اولیه بر فیتو استروژن زمانی مورد توجه قرار گرفت که متوجه شدند که زنان چینی و ژاپونی که غذاهای سرشار از ایزوفلاون مصرف می کنند کمتر دچار علائم و نشانه های یائسگی می شوند و شیوع بیماری های قلبی و پوکی استخوان در آنها کمتر از زنان غرب است.

اگرچه استروژن ضعیف در این غذاها میتواند علائم و نشانه های باقی مانده را کاهش دهد که قابل رویت باشد.هرچند که بعضی از زنان دریافته اند که اضافه کردن ایزوفلاون ها یا دیگر فیتواستروژنها به غذاهای روزانه شان کمک به گر گرفتگی می کند.مطالعات دریافتند که آنها غیر مفید هستند ، بعلاوه بعضی از مطالعات تاکید بر این دارند که فیتواستروژنها ممکن است رشد سرطان سینه را افزایش دهند.

دیگر مطالعات بیانگر این هستند که فیتو استروژنها ممکن است از تشکیل سرطان سینه جلوگیری کنند.در جمع هیچ اطلاعات الزامی وجود ندارد که شما را ملزم به عدم استفاده بکند از ترکیبات سویا در صورتی که سرطان سینه داشته باشید.ولی تحقیقات در این زمینه در حال پیشرفت است.اگر شما سرطان سینه دارید با پزشک خود قبل از اینکه از قرصهای ایزوفلاوین استفاده کنید ، صحبت کنید.

- ویتامین ایVitamin E . این ویتامین گاه گاهی موجب از بین رفتن گرگرفتگی های ملایم در بعضی از زنان می شود، هرچند که مطالعات علمی فوائد آن را در از بین بردن گر گرفتگی ثابت نکرده است و گرفتن بیشتر از ۴۰۰ واحد بین المللی ویتامین در روز میتواند مضر باشد.

- داروی گیاهیBlack cohosh . این داروی گیاهی به طور وسیعی در اروپا برای درمان گر گرفتگی استفاده می شود.و به صورت روز افزونی در ابالات متحده مردمی شده است، و چند مطالعه علمی سودمند بودن و سلامت آن را تایید کرده است. استفاده کوتاه مدت برای درمان علائم یائسگی به خاطر داشتن خطر کم عوارض جانبی در صورتی که بیشتر از ۶ ماه استفاده شود، توصیه می شود.(انجمن یائسگی شمال امریکا) ولی اثرات دقیق استفاده طولانی مدت هنوز روشن نیست. مطالعاتی دیگر نشان داده است که این داروی گیاهی در مقایسه با دارونما نتوانسته بهتر گر گرفتگی را بهبود بخشند.

شما حتی ممکن است شنیده باشید و یا حتی سعی در استفاده از دیگر فرآورده های تکمیلی غذایی مانند Dong quai،شیرین بیان،چست بری،روغن علف خر و سیب زمینی هندی وحشی( به عنوان کرمهای پروژسترون طبیعی) . اگر چه بعضی ها ممکن است براین داروها قسم بخورند ولی دلایل علمی مبنی بر سلامت و موثر بودن آنها زیاد در دسترس نیست.

حتما با پزشک خود قبل از استفاده از هرگونه درمان گیاهی و یا مکمل های علائم یائسگی صحبت کنید.محصولات گیاهی می توانند تداخل با دیگر داروهایی که شما استفاده می کنید داشته باشند.

[b@b@k]

امیدوارم مورد استفاده واقع شده باشه

[b@b@k]

ناتوانی جنسی در زنان

شما از زندگی سالم ، همراه با رضایت جنسی خود در خلال بیشترین دوره بزرگسالی خود لذت می برید. اما اگر اخیرا لحظات با همسر خود بودن نسبت به قبل کمتر کمتر شما را ارضاء میکند.

شما ممکن است احساس کنید که میل جنسی شما کم رنگ شده است. یا چیزهایی که قبلا برای شما لذت آور بوده اکنون ناراحت کننده به نظر می رسد. شما مضطرب در باره سلامت جنسی خود هستید.

شما تنها نیستید. خیلی از زنان دچار مشکلات جنسی در نقاطی از زندگی خود می شوند. با تخمین هایی حدود ۴ نفر از ۱۰ زن یک نگرانی جنسی حداقل تجربه کرده است. در دایره های پزشکی این عارضه به عنوان ناتوانی جنسی در زنان شناخته می شود.

ناتوانی جنسی در زنان دلالت بر مشکلات مزمن یا عود کننده در مصاف با یک یا بیشتر از پاسخ های جنسی می باشد. آنچه که شما تجربه می کنید ناتوانی جنسی در زنان نمی گویند مگر اینکه شما در باره آن مضطرب بوده یا تاثیر منفی بر ارتباط شما با همسرتان داشته باشد.

اگرچه مشکلات جنسی در ارتباط با ناتوانی جنسی در زنان چندین رویه دارد، آنها قابل درمان هستند. ارتباط دادن دلواپسی های خود و فهم کالبد شناسی و فیزیولوژی طبیعی پاسخ های بدن به میل جنسی قدم های مهمی است به طرف دوباره بدست آوردن رضایت جنسی .

علائم و نشانه ها

دلواپسی جنسی در زنان با هر سنی اتفاق می افتد ولی ممکن است در زمان های آسیب پذیری هورمونی شایع تر باشد، مانند بعد از زایمان یا در زمان انتقال به یائسگی. نگرانی های جنسی همچنین ممکن است با بیماریهای عمده مانند سرطان اتفاق افتد.

مشکل شما به عنوان ناتوانی جنسی در زنان دسته بندی می شود اگر شما یک یا بیشتر از موارد زیر را تجربه کرده اید و یا تجربه نگرانی شخصی به علت آنها دارید:

- میل جنسی در شما کم یا وجود ندارد.

- شما با فعالیت جنسی برانگیخته نمی شوید یا علیرغم میل جنسی برانگیخته نمی شوید.

- شما نمی توانید به اوج لذت جنسی(ارگاسم) برسید.

- شما دارای درد در زمان تماس جنسی هستید.

علل

عوامل متعددی ممکن است ارتباط با ناخشنودی یا ناتوانی جنسی داشته باشد. این عوامل میل به مناسبات مشترک با هم دارند.زنان با نگرانی های جنسی از درمان های ترکیبی که هم شامل دارویی و هم هیجانی است سود بیشتری می برند.

- جسمی. مشکلات جسمی که ممکن است علت یا در ارتباط با مشکلات جنسی باشد شامل:آرتریت، مشکلات ادراری یا روده ای، جراحی های لگن، خستگی، سردرد ها، دیگر مشکلات درد دار و اختلالات عصبی مانند ام اس Multiple sclerosis است.اغلب داروها، شامل برخی ضد افسردگی ها، داروهای فشار خون، ضد حساسیت ها و داروهای شیمی درمانی، می توانند میل جنسی را کاهش داده و توانای فرد را برای رسیدن به لذت جنسی(ارگاسم) کاهش دهند.

- هورمونی. میزان کم استروژن در زمان انتقال به مرحله یائسگی ممکن است منجر به تغییراتی در بافت دستگاه تناسلی زنانه و پاسخ های جنسی شود. لبه های پوست که ناحیه تناسلی را پوشانده چروکیده و نازک تر می شود و کلیتوریس (خروسه) بیشتر در معرض قرار می گیرد. این در معرض قرار گرفتن گاه موجب کاهش حساسیت این ناحیه شده، یا موجب یک احساس ناخوش آیند مانند مور مور شدن یا سوزن سوزنی شدن شود.

یعلاوه ، با نازک شدن و کاهش خاصیت ارتجاعی این پوشش ، واژن کم عمق تر شده ، بخصوص اگر فرد از لحاظ جنسی غیر فعال باشد. همچنین ورم و لزجی طبیعی واژن در مرحله برانگیختگی آهسته تر صورت میگیرد. این عوامل می تواند منجر به تماس های جنسی دردناک و ناخوش آیند شود(Dysparunia)، و به لذت جنسی رسیدن طولانی تر می گردد.

- روانی و اجتماعی. عوامل روانی که موجب یا در ارتباط با مشکلات جنسی است شامل مشکلات هیجانی مانند اضطراب درمان نشده، افسردگی یا استرس ، و یک تاریخچه سوء استفاده جنسی است. در خلال حاملگی، بعد از تولد بچه یا در زمان شیردهی ، ممکن است تمایل جنسی کم شود. شما ممکن است دریابید که بر آوردن نیازهای متعدد و نقش آنها مشکل است، مانند مطالبات شغلی ، کارهای خانه، مادر بودن و همچنین برخی اوقات مراقبت از والدین پیر. احساس شما نسبت به همسرتان ، و دیدگاهتان راجع به بدن خودتان و یا همسرتان عوامل اضافی هستند که ممکن است ترکیب شده و موجب مشکلات جنسی شوند. اعتقادات فرهنگی و مذهبی همچنین عوامل در ارتباط باشند.

عوامل روانی ممکن است در ارتباط با یا در نتیجه ناتوانی جنسی باشد.بدون در نظر گرفتن علت ناتوانی جنسی ، شما معمولا نیاز به درمان موثر برای مسائل هیجانی و ارتباطی خود دارید.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر نگرانی های جنسی موجب دردسر شما شده است به پزشک خود مراجعه کنید تا یک ارزیابی از شما به عمل آورد.

غربالگری و تشخیص

پزشک شما ممکن است بیدرنگ یک مصاحبه با شما در مورد نگرانی های جنسی در طول دوره ویزیت معمولی پزشکی انجام دهد، یا شما می توانید بحث را شروع کنید اگر نگرانی هایی دارید که باید به پزشک خود پیام بدهید. شما و پزشک در مورد تاریخچه جنسی صحبت می کنید ، که آیا در حال حاضر از نظر جنسی فعال می باشید و یا نگرانی های جنسی شما کدام هستند.

سپس ، پزشک شما داروهایی را که شما استفاده کرده اید در خلال تاریخچه پزشکی تان مرور میکند و یک معاینه کامل انجام میدهد. در معاینه لگنی، پزشک برای علائم و تغییرات جسمی در ارتباط با نگرانی های جنسی شما بررسی می کند، مانند نازک شدن بافت واژن، کاهش خاصیت ارتجاعی پوست، داغ زخم ها، درد یا بیرون زدن اعضاء لگنیProlapse .

پزشک ممکن است شما را ارجاع به یک متخصص مشاور یا یک درمان کننده جنسی برای ارزیابی عوامل هیجانی و ارتباطی و همچنین بررسی مجدد هویت جنسی، اعتقادات و نگرش های شما کند.

ناتوانی جنسی در زنان عمدتا به چهار دسته تقسیم می شوند:

- میل جنسی کم. داشتن میل جنسی کم ، یا گرایش جنسی ضعیف. این شایعترین نوع اختلال جنسی در میان زنان است.

- اختلالات انگیختگی جنسی. تمایل شما به عمل جنسی ممکن است دست نخورده باشد، اما شما توانایی برانگیخته شدن یا نگهداری آن در زمان فعالیت جنسی ندارید.

- اختلالات اوج لذت جنسی. شما دارای مشکل مزمن یا عود کننده در رسیدن به لذت جنسی بعد از انگیختگی کافی جنسی و یا تحریکات مداوم دارید.

- اختلالات درد جنسی. شما درد در ارتباط با تحریک جنسی یا تماس واژنی دارید.

اغلب مشکلات جنسی در زنان بیش از یک دسته را می پوشاند. با افزایش اطلاعات در باره طبیعت پیچیده پاسخ جنسی زن، یک منظر جدید پدیدار شده است- تمرکز بر پاسخ جنسی به عنوان یک تداخل پیچیده از اجزائی که تاثیر بر صمیمیت می گذارد، شامل فیزیولوژی، عواطف، تجربیات، اعتقادات، شیوه زندگی و ارتباطات است. اگر هر کدام از این اجزا تحت تاثیر قرار گیرد، تمایل جنسی، انگیختگی یا رضایت جنسی تحت تاثیر قرار می گیرند.

[b@b@k]

ادامه ....

[b@b@k]

درمان

درمان ممکن است شامل درمان وضعیت های هورمونی یا پزشکی زمینه در ارتباط با ناتوانی جنسی باشد، به همان نسبت به دنبال احساسات و موضوعات ارتباطی در رابطه یا در نتیجه ناتوانی باید بود.در برخی موارد، ناتوانی جنسی در زنان را می توان با استفاده از داروهای مخصوص تجویزی درمان کرد. ولی اغلب درمان موفقیت آمیز نیاز به دارو ندارد.

درمان های غیر دارویی برای ناتوانی جنسی در زنان

با ساختن انتخاب های سالم شیوه زندگی و تسهیل ارتباطات با همسر سلامت جنسی خود را بهبود بخشید.

- ارتباط برقرار کردن با همسر خود. ارتباطات باز و صمیمی با همسر می تواند موجب بهبودی هیجانات و صمیمیت جنسی در شما شود. برخی جفت ها هرگز در مورد مسائل جنسی صحبت نمی کنند، در حال که دیگران کمتر محدودیت دارند.حتی اگر شما در ارتباطات در مورد دوست داشتن و دوست نداشتن صحبت نمی کنید، یاد بگیرید که چنین کاری را بکنید و باز خور آن رادر شیوه ای غیر تهدید کننده فراهم کنید که می تواند مرحله رضایت جنسی را بالاتر قرار دهد. کتاب های خوبی برای کمک به شما در این زمینه وجود دارد. از پزشک خود در مورد پیشنهادات سوال کنید. می تواند حل تفاوت های در میل جنسی با همسر خود حتی در طول عمر مشکل باشد. ارتباط برقرار کردن با احساسات خودتان می تواند کمک کننده باشد.

- ایجاد تغییرات شیوه های سالم زندگی. از نوشیدن مقدار زیاد الکل پرهیز کنید، سیگار کشیدن را متوقف کنید، مرتبا ورزش کنید و زمان هایی را برای فراغت و استراحت قرار دهید. همه اینها برای سلامت جنسی و به همان نسبت برای سلامت کلی جسمی شما مفید هستند. استفاده زیاد از الکل باعث کندی در پاسخ جنسی شما می شود. سیگار کشیدن جریان خون را کم می کند. کاهش جریان خون به اعضای جنسی شما می تواند منجر به کاهش انگیختگی جنسی یا اوج لذت جنسی شود.

ورزش های هوازی منظم می تواند بنیه شما را افزایش دهد، شکل بدنی شما را بهبود بخشیده و خلق شما را بالا می برد. یادگیری شل و راحت بودن در میان استرس های زندگی روزانهمی تواند توانایی شما را برای تمرکز بر تجربیات جنسی و دست یابی به انگیختگی و اوج لذت جنسی را بهتر کند.

- قوی کردن ماهیچه های لگن. ورزش های کف لگن می تواند کمک به برخی مشکلات انگیختگی و اوج لذت جنسی کند. انجام ورزش Kegel ماهیچه های درگیر در لذت جنسی را تقویت می کند. برای انجام این ورزشها، ماهیچه های لگن خود را سفت کنید به طوری که می خواهید جلو جریان ادرار را بگیرید.تا پنج بشمارید، خود را شل کنید و تکرار کنید. این ورزش را چندبار در روز تکرار کنید.

پزشک همچنین ممکن است توصیه به ورزش با وزنه های واژنی کند . با استفاده از یک سری از ۵ وزنه، که هر کدام سنگین تر می شود، که فرد در واژن قرار می دهد، شما می توانید ماهیچه های کف لگن را قوی کنید. شما بتدریج با وزنه های سنگین تر تا قدرت ماهیچه ای بهبود یابد.

- در جستجوی مشاوره. با یک درمان کننده جنسی یا مشاور ماهر در این زمینه مشورت کنید که آیا این وضعیت شما به علت عوامل احساسی است یا خیر، از آنجائیکه حتی مشکلات جنسی که منشا هورمونی دارد می تواند تاثیر بر سلامت و صمیمیت با جفت شما نماید. ارزیابی با یک سکس درمانگر به طور نمونه شامل یک بازدید از هویت جنسی شما ، اعتقادات و نگرش ها دارد، عوامل ارتباطی شامل صمیمیت و چسبیدن، ارتباط برقرار کردن و شیوه های فائق آمدن و بطور کلی سلامت کلی عاطفی شما است. درمان اغلب شامل آموزش پاسخ های جنسی و تکنیکها، راه های تسریع ایجاد صمیمیت جنسی با همسر خود، و توصیه هایی برای خواندن مطالب یا تمرینات با همسر.

درمان های دارویی برای ناتوانی جنسی در زنان

درمان موثر ناتوانی جنسی اغلب مربوط به بیماریهای زمینه ای یا تغییرات هورمونی که بر روی تماس جنسی شما تاثیر می گذارد است. وضعیت های پزشکی که می تواند در ارتباط با ناتوانی جنسی باشد شامل افسردگی و اضطراب، بیماری دیابت، بیماریهای قلبی و عروقی، بیماریهای عصبی، جراحی شکم و لگن، و سرطانها است. زمان های آسیب پذیر هورمونی در زندگی یک زن در خلال حاملگی و دوره بعد از زایمان ، در حالیکه از شیوه های پیشگیری از حاملگی استفاده می کنند، و در خلال قبل از یائسگی و یائسگی .

بنابراین، برای درمان وضعیت های زمینه ای، درمان های پزشکی برای ناتوانی جنسی ممکن است شامل:

- تنظیم یا تغییر داروهایی که دارای عوارض جانبی جنسی هستند.

- درمان مشکلات تیروئید یا مشکلات هورمونی دیگر.

- بهینه سازی درمان برای افسردگی و اضطراب.

- قوی کردن ماهیچه های کف لگن.

- امتحان کردن استراتژی های توصیه شده به وسیله پزشک شما برای کمک به دردهای لگنی یا دیگر مشکلات درد.

اگر پزشک شما احساس کرد که شما ممکن است از هورمون درمانی سود ببرید درمان های امکان پذیر شامل:

- استروژن درمانی. استروژن در نگهداری سلامت واژن و بافت خارجی ناحیه تناسلی مهم است. جایگزین کردن استروژن می تواند عمل جنسی را به چند طریق بهبود بخشد، شامل افزایش قدرت و خاصیت ارتجاعی بافت واژن، افزایش جریان خون در واژن، افزایش نرمی، و داشتن یک تاثیر مثبت بر عملکرد مغز و عوامل خلقی که باعث ضربه به پاسخ های جنسی می شوند. استروژن درمانی موضعی در شکل های کرم واژینال، ژل یا قرص می تواند کمک به تغییرات جنسی به علت یائسگی کند.

- پروژسترون درمانی. در برخی مطالعات تحقیقاتی، زنانی که پروژسترون استفاده می کنند کاهش میل جنسی و کاهش جریان خون در ناحیه واژن را تجربه کرده اند. هرچند که، در تحقیقات دیگر، زنان بهبودی در میل و انگیختگی در زمانی که پروژسترون همراه با استروژن را دریافت کرده اند داشتند. تحقیقات بیشتری در راه است که نشان دهنده رژیم های مختلف پروژسترون به تنهایی یا همراه با استروژن و دیگر عوامل هورمونی هستند ، که ممکن است عمل جنسی را بهبود بخشند. پروژسترون عموما برای تنظیم اثر استروژن بر رحم استفاده می شود نه برای درمان ناتوانی جنسی.

- آندروژن درمانی. آندروژن ها شامل هورمون های مردانه، مانند تستوسترون است. تستوسترون برای عمل جنسی در زنان به خوبی مردان مهم است، اگر چه میزان تستوسترون در زنان خیلی کمتر است. آندروژن درمانی برای ناتوانی جنسی بحث انگیز است. برخی مطالعات فوایدی را برای زنانی که دارای تستوسترون کم می باشند و دچار ناتوانی جنسی شده اند نشان داده است، برای مثال بعد از یائسگی در اثر جراحی به خاطر برداشتن تخمدان ها. در این زنان، تستوسترون درمانی بر اساس گزارش موجب بهبود تمایل جنسی، انگیختگی، و افکار جنسی شده است. دیگر مطالعات نشان دهنده عدم سود بری از تستوسترون درمانی برای زنان است.

هیچ تستوسترون تصویب شده توسط FDA برای درمان ناتوانی جنسی در زنان وجد ندارد. درمان با تستوسترون ممکن است داده شود به عنوان کرم یا چسب که به سطح پوست می چسبند. اغلب اوقات تستوسترون به صورت قرص یا تزریق داده می شود.

عوارض جانبی احتمالی برای زنان تحت درمان با تستوسترون شامل آکنه، افزایش موی بدن(هیرسوتیسم) ، بزرگ شدن کلیتوریس(خروسه)، و تغییرات شخصیتی و خلقی مانند تجاوز کاری و خصومت است. همچنین میزان زیاد تستوسترون می تواند موجب کاهش مقدار لیپو پروتئین های زنجیره سنگین(HDL) کلسترول خوب شود یا موجب افزایش در آنزیم های کبدی در خون گردد. به علت اینکه تاثیرات طولانی مدت شناخته شده نیست، اگر فرد تحت درمان با تستوسترون برای ناتوانی جنسی قرار گرفت، بایستی تحت مراقبت مداوم تحت نظر پزشک باشد.

درمان های هورمونی نمی توانند مشکلات جنسی را که علل دیگری فراتر از عوامل در ارتباط با هورمون ها دارند را حل نماید.چون موضوع ناتوانی جنسی در زنان معمولا پیچیده و جنبه های متفاوتی دارد، حتی بهترین داروها به نظر نمی آید کارآیی داشته باشند اگر عوامل هیجانی و اجتماعی حل نشده باقی بمانند.

درمان های در حال پدیدار شدن

تحقیقات در حال بررسی موثر بودن سیلدنافیل(Viagra) ، تادالافیل(Cialis) و دیگر داروهای تصویب شده برای درمان ناتوانی جنسی در مردان در درمان برخی انواع ناتوانی جنسی در زنان است. نتایج اولیه از مطالعات مخلوط است. اغلب مطالعات نشان دهنده فایده کم برای زنان می باشد، اما برخی گزارش فواید برای زنان با ناتوانی جنسی کرده اند که به علت عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب بوده است.

تیبولونTibolone دارویی است که در حال حاضر در اروپا و استرالیا برای درمان پوکی استخوان بعد از یائسگی استفاده می شود. در یک مطالعه کوچک، زنانی که این دارو را استفاده کرده اند تجربه افزایش نرمی واژن، انگیختگی جنسی و افزایش میل جنسی داشته اند.اما تیبولون هنوز مجوز سازمانFDA را برای استفاده در امریکا را دریافت نکرده است.

مهارت های کنار آمدنی

در هر مرحله از زندگی شما، شما تغییراتی را در میل جنسی، انگیختگی جنسی، رضایت جنسی تجربه میکنید. قبول کردن این تغییرات و کاوش کردن جنبه های جدید جنسی شما در زمان انتقال موجب تجربه های مثبت جنسی می شود.

فهم و شناخت از بدن خود و آنچه برای یک پاسخ جنسی مناسب است می تواند کمک کننده باشد. هرچه که شما و همسرتان در مورد جنبه های جسمی بدن خود بدانید و بدانید که چگونه کار میکند ، بهتر قادر به یافتن راه هایی برای حل مشکلات جنسی خود خواهید بود. از پزشک خود بخواهید که به شما بگوید که چگونه عواملی مانند مسن شدن، بیماری، حاملگی، یائسگی و داروها می تواند بر زندگی جنسی شما تاثیر بگذارد.

بدانید که پاسخ جنسی اغلب به همان اندازه که در ارتباط با احساس شما نسبت به همسرتان است به همان مقدار نیز در رابطه با تحریک جسمی است. شما ممکن است احساس جنسی داشته باشید چون شما می خواهید نزدیک شوید و یا عواطف خود تان را با همسر خود در ارتباط قرار دهید. برای زنان صمیمیت احساسی مقدمه رضایت جنسی می باشد. احساسات خود را بروز دهید و به صورت باز با همسر خود در مورد احساسات ارتباط برقرار کنید- که این می تواند کمک کننده به شما در وصل مجدد و کشف مجدد همدیگر باشد

[b@b@k]

چگونه می توان سینه ها کوچک را بزرگ کرد * ( راهنمایی پزشکی جهت بزرگ کردن پستان ها ی کوچک ) -قسمت اول-
مقدمه:
برآورد ها و حدس ها حاکی از آن است که بیش از سه میلیون زن در سراسر دنیا در ۳۵ سال اخیر پروتز سینه گذاشته اند و هر سال دهها هزار زن می خواهند که تحت این عمل جراحی قرار گیرند .بسیاری از زنان تصور می کنند که انجام عمل بزرگ کردن سینه باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شکل سینه ی آنها می شود؛ چون بر این باورند که سینه هایشان بسیار کوچک و اندازه یا شکل آن نا موزون ، نا متوازن و یا غیر جذاب است . بعضی از زنان سینه هایی دارند که کاملا رشد نکرده اند یا بعد از حاملگی با تغییر وزن یا پیر شدن به میزان قابل توجهی اندازه و شکلش را از دست داده و تغییر کرده اند .

آشنایی با پستان از نظر پزشکی :

پستان ها عمدتاً از لوبول ها و مجاري شير به همراه چربي و بافت همبند تشكيل مي گردند. شير از نوك پستان خارج مي شود. ناحيه تيره اطراف نوك پستان آرئول نام دارد. پستان مجموعه ‌ای از غدد شيری Lobules، کانالهای هدايت کننده شير Ducts به سر پستان و مقدار زيادی چربی است.
اصولاً پستانهای زن را نمی توان جزئی از اندام جنسی او به شمار آورد. مهمترین نقش آنها در شیردهی است ولی از طرفی نمی توان نقش بسزای پستانها در تحریکات جنسی و لذت شهوانی را نادیده گرفت. فرایند ظهور و رشد سینه های زن در دوره بلوغ جنسی اش رخ می دهد و این رشد توسط هورمونهای جنسی از جمله استروژن و پروژسترون کنترل می شود.

پستان ها در تحريك جنسي نقش دارند و نقش اصلي آنها توليد شير براي نوزادان است. در طول بلوغ، هورمون استروژن باعث رشد و تكامل پستان ها مي شود. در طول بارداري، تغييرات هورموني، پستان ها را باز هم بزرگتر مي كنند و در اواخر بارداري، توليد شير را درغده هايي به نام لوبول تحريك مي كنند. اين غده ها به مجاري وصل مي شوند كه به كانال هايي به نام آمپول ختم مي شوند. آمپول در سطح نوك پستان به بيرون باز مي شود. بقيه بافت پستان عمدتاً چربي است و مقدار كمي بافت همبند نيز دارد كه به نگهداري پستان كمك مي كند.

ساختار پستانها
غدد پستانی بجز دوران بارداری و شیردهی در یک مرحله غیر فعال به سر می برند. ساختار اصلی آنها بافت چربی و همینطور بافت کشی متشکل از رشته های الاستیک می باشد. هر پستان از ۲۰-۱۵ بخش به نام «لوب» تشکیل شده است که مانند گلبرگهای گل مینا در کنار هم قرار دارند. هر لوب به نوبه خود از لوبولهای کوچکتر و در نهایت هزاران لوبول ریز تشکیل یافته است که در آنها شیر تولید می شود.در بین این اجزا شیارهایی به نام مجرا وجود دارد که به مرکز نوک پستان در ناحیه تیره پوست که «آراُلا» نام دارد منتهی می شود. فضای باقیمانده میان مجراها و لوبولها را چربی پر می کند.

هر کدام از این غدد مولد در سطح رویی قفسه سینه و در بالای ماهیچه پکتورالیس قرار دارند. زمان حاملگی حجم اجزای خوشه مانند داخل لوبها افزایش یافته و طی دوره تولید شیر، سلولها مواد تشکیل دهنده شیر از جمله پروتئین و چربی تولید می کنند. این سلولها همچنین به هنگام شیردهی منقبض شده و باعث خروج آن از پستانها می شوند.

داخل پستانها هیچ ماهیچه ای وجود ندارد، بلکه ماهیچه «پکتورالیس» درست زیر آنها قرار گرفته و دنده ها را می پوشاند. علاوه بر بافت چربی و فیبرهای الاستیک می توان به رگهای خونی و همچنین رگهای لنفاوی در سینه اشاره نمود. رگهای لنفاوی در مسیر خود به اجزای لوبیا مانندی بنام غدد لنفاوی که معمولاً زیر بغل، کشاله رانها و دیگر نواحی بدن یافت می شوند، می پیوندند.

شکل ویژه پستانها و جایگاه مخصوصشان از طریق رباطهای خاصی که بافت پستانها را در بر گرفته و آنها را حفاظت می کنند تعیین می شود. این رشته ها که به «رباطهای کوپر» معروفند در دوره حاملگی و نیز کهولت شل و یا کشیده می شوند و موجبات آویزان شدن آنها را فراهم می آورند.

هورمونهای جنسی در رشد و تکامل پستانها در دوره بلوغ و تولید شیر از اهمیت بسزایی برخوردارند. استروژن در رشد و نمو غدد و مجاری پستان نقش داشته و پروژسترون محرک اصلی تغییر و تکامل سلولهای سازنده شیر می باشد.

از دیگر هورمونهای موثر می توان به پرولاکتین اشاره کرد که از قسمت پیشین غده هیپوفیز ترشح شده و عامل محرک تولید شیر می باشد. در پاسخ به محرک مکش نوزاد، اکسیتوسین (مترشح در هیپوفیز پسین) به نوبه خود موجب خروج شیر از پستان مادر می شود.

اصولاً تحریکات هورمونی موجب رشد مجاری و بافت آلویولار و همچنین بافت چربی و در نتیجه افزایش حجم پستان می شود. نوک پستانها و ناحیه اطراف آن نیز بزرگتر شده و به لمس و تحریکات خارجی حساس می شوند. در دوران عادت ماهانه زنان، پستانها تحت تاثیر هورمونهای جنسی دچار تغییرات خاصی می شوند که در هر شخص به گونه ای متفاوت بروز می کند. از جمله این تغییرات می توان به افزایش حجم، ورم و نیز درد خفیفی در آنها اشاره نمود.

این علامات معمولاً پس از چند روز اول پریود ناپدید می شوند. در دوره بارداری سایز پستانها بنا بر تاثیر هورمون پروژسترون بطور چشمگیری افزایش می یابد. نوک پستانها و نواحی پیرامونشان نیز بزرگتر شده و دارای رنگ دانه های بیشتری می شوند. این مکانیزم چربی پستانها را جایگزین کرده و آنها را برای تولید شیر در مرحله نهایی حاملگی آماده می سازد. درست پس از زایمان، شیر در پستانها ساخته می شود. بعد از اتمام دوره شیردهی پستانها به حالت دوران شروع حاملگی بر می گردند. در دوره پس از یائسگی نیز گرچه ممکن است شکل پستانها زیاد تغییر نکند، اما قسمت عمده ساختار مخصوص تولید شیر با چربی جایگزین می شود. در هر صورت گفتنی است پستانهای زن تنها در دوره حاملگی او شکل قطعی و نهایی خود را می گیرند.

با توجه به این که هدف اصلی از وجود پستانها نقش مهم آنها در ساختن شیر برای شیردهی می باشد، اما این دوران تنها دوره مختصری از زندگی زن را تشکیل می دهد و با نقش زیبایی شناختی آنها در کیفیت زندگی اش به هیچ وجه قابل مقایسه نیست.

از آنجا که سینه های زن نشان اصلی مونث بودن اوست، رضایت او از فرمشان در هویت و ابراز وجود او از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد. مراقبت و توجه لازمه به سینه ها بخشی از سلامتی و زیبایی یک زن است که در بهبود روحیه اش موثر می باشد.

و اما با مُد روز چه می توان کرد؟ زمانی سینه های بزرگ و زمانی سینه های کوچک مد می شود. بنابراین زیبایی پستان لزوماً در اندازه آنها نیست.

سینه ها می توانند به شکل سیب و یا گلابی باشند. زیبایی سینه های یک زن در چگونگی بها دادن او به آنهاست. هر فرم سینه ای زیبایی منحصر به فرد خود را دارد و صد البته در نظر نظاره گر آن زیباست.

پوست پستان:
پوست ناحیه پستان به خاطر کشیده شدن آن بسیار نازکتر از پوست بقیه بدن است و به همین خاطر سریعتر دچار خشکی می شود. حتما با استفاده از یک کرم مرطوب کننده پستانها را مرطوب نگهدارید. این کرمها باعث تحریک کولاژن و الاستین شده و حاوی عنصر ضد اشعه ماوراء بنفش و عنصر رتینول (ضد چروک) هستند. در عین حال از کرمهای مرطوب کننده معمولی مثل وازلین و آکوافور هم غافل نشوید.

رشد پستان:
پستان یک زن ۲۰ ساله شامل چربی، غدد شیری و ماده ای به نام کولاژن یا کلاژن است (که باعث پیوند بافتها به هم و سفت نگه داشتن پستان می شود). اما به تدریج با بالا رفتن سن، غدد شیری و کولاژن تحلیل رفته و جای خود را به چربی بیشتر می دهد و این چربی اضافی باعث افتادن پستانها می شود. راهی برای جلوگیری از این روند نیست ولی پوشیدن سینه بندی که زیرش سیم دارد روند افت پستانها را کند می کند.

تغييرات پستان در بارداری:

بعلت آمادكي برست براي شير دهي تغييراتي در دوران بارداري در پستانها ايجاد مي شود.
از جمله:
- افزايش در سايز برست بعلت بزرگ شدن غدد شيري وافزايش در بافت چربي
- دردناك و حساس شدن و همچنين خارش و سوزش با تغييرات درجه هوا و لمس.
- بعلت افزايش ذخيره خوني رگهاي آبي در سطح پستان ديده مي شود
- ناحيه آرئولا و نيپل تيره تر مي شود (سر پستان و اطرافش)
- غدد Montgomary سوراخهاي كوچك اطراف سر پستان بزرگتر مي شود
- بعضي خانمها در سه ماهه آخر ترشحاتي از پستان دارند كه كلستروم نام داردو قبل از ترشح شير توليد مي شود.

[b@b@k]

ادامه....

[b@b@k]

بزرگ کردن پستان :
بزرگ کردن سینه یکی از شایع ترین اعمال جراحی زیبایی مورد در خواست بانوان است. این فرایند شامل عمل جراحی است که مواد و پروتز های مصنوعی برای افزایش اندازه و بهبود شکل سینه ها مورد استفاده قرار می گیرد .

تصمیمی که برای انجام عمل بزرگ نمودن سینه گرفته میشود باید کاملا شخصی و آگاهانه باشد و نباید صرفا برای خشنود کردن کس دیگری گرفته شود.مثل هر عمل جراحی زیبایی دیگر، عمل بزرگ کردن سینه هیچ کدام از مشکلات اصلی زندگی را حل نمی کند، اما ممکن است به افزایش اعتماد به نفس و شکل ظاهری بیمار کمک کند.تمام فواید بالقوه مورد بحث قرار گرفته و در زمان مشاوره مورد بررسی قرار می گیرند.

امروزه زنی که می خواهد عمل بزرگ کردن سینه را انجام دهد حق انتخاب در نوع عمل جراحی را دارد، بدین طریق می تواند نمای ظاهری و نتیجه مورد نظر را بدست آورد . بعضی از این حق انتخاب ها عبارتند از :نوع، اندازه، محل قرارگیری و برش ایجاد شده و همچنین جهت جاگذاری پروتز سینه.مشخصا برای هر انتخاب ، فواید و مضراتی وجود دارد. به هر حال اگر به مراجعه کننده اطلاعات مناسبی داده شود او می تواند تصمیم بگیرد که کدام روش مناسب او می باشد.

علل کوچکی سینه خانمها
۱- علل هورمونی :

الف : هورمون های فوليكولين-لوتئين : ( كه هر دو از هورمونهاي تخمدان هستند ) و در صورت كمبود آنها فقط با تجويز متخصص زنان بايد استعمال شوند.

ب : كم كاري تيروييد و هيپوفيز : نيز عامل بسيار نيرومندي محسوب ميگردد. در كل كمبود هورمونهاي تخمدان و هيپوفيز مولد كوچكي پستانهاست.

۲- لاغري مفرط : افراد لاغر کلا بافت چربی در بدنشان کم است و همچنین هورمونهای جنسی در بدنشان کمتر از افراد عادی است که این امر باعث کوچک بودن پستان می گردد .

۳ - رژیم لاغری و سوء تغذیه : مخصوصا در خانم های چاقی که بدون برنامه علمی بطور ناگهانی شروع به کم کردن وزن می کنند چربیهای بدن کاهش می یابد و چون پستان نیز مقدار زیادی بافت چربی دارد کوچک می گردد و همچنین چروکیده و افتاده می شود.

در این افراد چون كوچكي پستان بدنبال رژيم غذايي بوده است بنابراين با توقف رژيم غذايي وبرگشت به حالت عادي واستفاده از رژيم پر پروتيين مشكل فرد برطرف خواهد شد . البته ممکن است کمی افتادگی در پستانها باقی بماند

۴- ژنتیک : این مورد شایعترین علت کوچی پستان ها در خانم ها می باشد . و معمولا به کرم ها و قرض های گیاهی پاسخ مناسبی نخواهد داد و این مواد به هیچ عنوان باعث رشد پستان نمی گردند .

آیا حجم سینه ها با دیگر تغییر و تحولات بدن تغییر خواهد کرد ؟
با افزایش وزن، بافت چربی موجود در پستانها و در نتیجه حجمشان افزوده می شود. در مقابل با کاهش وزن بافت پیوندی و الاستیک نامتغیر باقی مانده و بافت چربی کاهش می یابد. از آنجایی که تغییر وزن موجب نابودی رشته های الاستیک و شل شدن پوست می شوند، بهتر است از تغییرات رادیکالی وزن جلوگیری نمود.

یکی از پیامد های حاملگی افزایش حجم پستانهاست. اصولاً پس از خاتمه دوران شیردهی که پستانها به حالت اولیه خود باز می گردند، کمی جمع و چروکیده می شوند. مکمل های استروژن و پروژسترون، دارو، اختلالات هورمونی، یائسگی و در نهایت کهولت نیز هر کدام به نحوی موجب تغییرات عدیده در حجم پستانها می شوند. با بالارفتن سن پوست نازکتر شده و هورمونها در بدن افزایش می یابند که به نوبه خود باعث جمع شدن لوبولهای پستان می شود. اما نگران نباشید یک روش طبیعی برای حفظ طراوت و شادابی پستانها وجود دارد آنهم : آمیزش جنسی مداوم در طول زندگی

روش های بزرگ کردن سینه :

در رابطه با روشهای بزرگ کردن سینه به روش غیر جراحی پیشنهاداتی مختلف مطرح شده است که اکثر این روشها مورد تایید مراکز علمی و تحقیقاتی نیست .

جراحي پلاستيك و تزريق چربي كه بخش اعظم سينه ها را تشكيل ميدهد نيز امروزه بسيار متداول وروش پر طرفداري ست.

خیلی از صاحب نظران تنها راه بزرگ کردن سینه را مشورت با جراحان پلاستیک و انجام جراحی و قرار دادن پروتز می دانند و معتقد هستند روشهای دیگری که وجود دارد مانند قرص های گیاهی یا کرم های تبلیغاتی کارائی لازم را ندارند.
اطلاعات اصلی و اساسی در مورد پروتز ها سینه
مهم است که بدانیم پوسته ی خارجی یا پوشش تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است .اگرچه، ماده ی پر کننده ی موجود می تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد که این مواد عبارتند از : آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ی ژل ساده یا ژل منسجم (همبسته) تقسیم می شود . ژل شکر و نمک (هیدروژلی) و روغن سویا(تری لوسنت) که اخیرا کشف شده اند فعلا تا بررسی های بیشتر در مورد ایمنی آنها، مورد استفاده قرار نمی گیرند.
ژل سیلیکونی فعلا رایج ترین نوع مورد استفاده می باشد. در اروپا نمودارهای فعلی توزیع فروش [۷۰%سیلیکون، ۱۵% آب نمک، ۱۵%برای پر کننده های دیگر مثل هیدروژن و روغن های سویا] را نشان می دهند.چون ژل سیلیکونی از سال ۱۹۶۳در دسترس می باشد بنابر این جراح ها بیش از ۳۵ سال است که در مورد این نوع پروتز تجربه دارندو این زمان استفاده بیش از هر نوع دیگری می باشد . در طی سال ها تغییرات و پیشرفت هایی ایجاد شده که پوشش های سطحی از موادی با فرمولاسیون جدید تر ساخته شده اند و این پوشش ها طوری طراحی شده اند که “خونریزی” و انتشار مقادیر بسیار کم ژل پر کننده را به حداقل می رسانند .

جالب توجه اینکه پروتز ژل سیلیکون استاندارد، به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکون بیش از انواع پروتزها احساس سینه طبیعی را ایحاد می کند.
مختصر اطلاعاتی در مورد سیلیکون
بدون شک بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی داستان های ترسناکی شنیده اند ، ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون ، بیماری های مربوط به بافت . در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در هشت سال اخیر تبلیغات مخالفی دریافت شده است مخصوصا به واسطه عملکرد غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاهایی در مورد ایمنی سیلیکون شده است . بدون شک، بیشتر این داستان ها بعد از این که FDA - مدیریت غذا و دارو در امریکا- در ژانویه ی۱۹۹۲ استفاده از پروتزهای سیلیکونی را قدغن کرد بوده است .

FDA به این نتیجه رسیده بود که “هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلسکون که پروتزها با آن پر میشوند ایمنی ندارند، اما مدارک برای اثبات ایمنی آن کم و ناکافی است.” موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی بر ضد تولید کنندگان پروتزهای سیلسکونی بود. این دعوی از طرف زنانی مطرح شده بود که از پروتز استفاده می کردند و نشانه ها و علائم زیادی از بیماری ای که ” بیماری خود ایمنی مربوط به سیلسکون” نامیده شده است را دارا بودند. در حقیقت بررسی مدارک دادگاه در آمریکا نشان داد که بیش از ۲۱۶ نشانه ی جداگانه در ارتباط با شیوه های پر کردن ژل به ثبت رسیده است این تعداد تنوع نشانه مجزا در هیچ بیماری دیگری دیده نشده است !

از این زمان به بعد فعالیت ، بحث و گفتگوهای قراوانی درمجامع پزشکی انجام شد تا ایمنی و یا خطرناک بودن ژل های سیلیکونی را اثبات کنند. برای این کار مقدار زایدی اظهاریه و بیانیه منتشر شد و نتایج زیادی گرفته شد . به طور خلاصه بعضی از آنها عبارتند از :

۱)در ژانویه ۱۹۹۲مسوولین بهداشت به جراحان و پزشکان اطلاع داند که دپارتمان بهداشت احساس می کند که هیچ دلیلی برای عدم استفاده از پروتز به خاطر هراس و ترس ها موجود در امریکا وجود ندارد !

۲) در آوریل ۱۹۹۴ یک کمیته متخصص که توسط دپارتمان بهداشت تعیین شده بود، به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتز های سیلسکونی با بیماری خود ایمن یا بیماری بافت همبند وجود ندارد.

۳) ادعاهایی وجود دارد که سیلیکون کلا باعث ایجاد یک سندرم جدید می شود. این ادعاها براساس گزارشهای موردی است و بنابر این نوع مطالعاتی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد. در پاسخ به این ادعا ، کالج روماتولوژی امریکا در اکتبر ۱۹۹۵ بیانیه ای بر اساس مطالعات تحقیقاتی روی بیشتر ۷۸۰۰۰زن منتشر کرد . بیانیه به این صورت بود که سیلیکون بیماران را در معرض هیچ خطر اضافی در مورد بافت همبندی یا بیماری روماتیسمی قرار نمی دهد و هیچ دلیلی برای منصرف کردن افراد از این عمل جراحی به خاطر ابتلا یا وخیم تر شدن یک بیماری و نگرانی از بیماری های بافت جود ندارد .

۴)حداقل ۲۹ مورد مطالعه و مقاله در سالهای اخیر در سراسر دنیا به چاپ رسیده است که بیشتر از ۲۰۰۰۰۰ زن در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفته اند و در هیچکدام از آنها رابطه ای بین بیماری موسوم به “بیماری خود ایمن سیلیکون ” و پروتز دیده نشده است .

۵)کشف سیلیکون در مایعات بدن باید بصورت علمی و بصورت پرسپکتیو مورد بررسی قرار بگیرد، سیلیکون به میزان زیادی در محیط اطراف ما و در بدن بیشتر مردم وجود دارد . تماس و ارتباط ما با سیلیکون در طول زندگیمان زیاد است و سیلیکون به طور گسترده در داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. سیلیکون بعنوان یک لابریکنت در هر نوع سوزن یک بار مصرف، سرنگ و لوله های درون سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد .

سیلیکون در روژ لب ها، لوسیون ها برنزگی، فرایند های تولید غذا، کرم های پوست، اسپری مو و لوازم آرایشی کاربرد دارند. در بیش از ۱۰۰۰محصول دارویی از سیلیکون بعنوان یک جزء سازنده یاد می شود و حتی در فرایند تولید دریچه های مصنوعی قلب، مفاصل و دستگاه تنظیم ضربان قلب مورد استفاده می گیرد.

۶) در جولای ۱۹۹۸،دپارتمان بهداشت به دنبال بررسی ها و مطالعات کمیته ی تشکیل شده برای بررسی ایمنی پروتزهای سیلیکونی، یافته ها و نتایج خود را منتشر کرد. این کمیته که بیشتر از دانشمندان و استادان دانشگاه تشکیل شده بود به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتزهای سیلیکونی با این بیماری وجود ندارد. (گزارش ۳۶ صفحه ای کامل ان را میتوانید از روی اینترنت دریافت کنید.

با توجه به این بیانیه، باید قبول کرد که شاید بعضی از زنان که عمل جراحی بزرگ کردن سینه داشته اند، در آینده دچار ناراحتی خود ایمنی یا بافت همبندی بشوند .چون این بیماری ها نسبتا در میان مردم متداول و رایج می باشند.مساله این است : بدون توجه به اینکه آیا آنها عمل پروتز گذاری سینه داشته اند یا خیر ، آیا ممکن نیست که به هر حال دچار این بیماری ها شوند ؟

این نوع سؤالات فقط با تجزیه تحلیل آماری دقیق قابل پاسخ دادن است. سپس اگر مشخص شد که گروهی از زنان که عمل پروتزگذاری سینه ی سیلیکونی داشته اند، تعداد بیشترشان دچار بیماری های خود ایمنی هستند؛ شاید بتوان یک ارتباط موقتی و اتفاقی بین این موارد پیدا کرد .

در این لحظه بعد از بررسی تمام اطلاعات و داده های مربوطه، باید بگوییم هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماریهای بافت های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می دهد.

[b@b@k]

ادامه.....

[b@b@k]

چه جایگزین هایی برای ژل سیلیکونی وجود دارد ؟
پروتز تری لوسنت(روغن سویا): دلیل اصلی ساخت پروتز تری لوسنت ایجاد یک محصول رادیولوسنت (نامرئی برای اشعه ی ایکس)بوده است . این محصول اجازه میدهد که بافت سینه با ماموگرافی به خوبی دیده شود .پروتز تری لوسنت با روغن سویای تری گلیسیریدی، غیر سیلیکونی تصفیه شده پر شده اند ؛ این روغن اجازه می دهد که اشعه ی ایکس به داخل پروتز بهتر نفوذ کند .

با اینکه ، این نوع پروتز بافت سینه را کمتر محو و نامشخص می کند ولی شخص باید کسی را که کار رادیوگرافی را انجام می دهد از نوع سینه اش مطلع کند.اشکال مهمی که در رابطه با پروتزهای تری لوسنتی وجود دارد پدیده ی چروک خوردن پوست است. چون ماده ی پر کننده ی سینه ها ی تری لوسنتی مایع می باشد، بعضی چین خوردگی های پوسته و پوشش سینه مشاهده شده است .در بیمارانی که بافت سینه هایشان لطیف و نازک است این چروک ها به راحتی قابل رؤیت و محسوس خواهند بود. چون سینه های پر شده با آب نمک تقریبا ۳۰ برابر ویسکوزتیه ی کمتری نسبت به سینه های پر شده با تری لوسنت دارند، این مشکل در این سینه ها بیشتر رخ می دهد، از طرف دیگر سینه های پر شده با ژل سیلیکونی چون ترکیب ضخام تری دارند، این مشکل کمتر رخ می دهد.

از سال ۱۹۹۳آزمایش این پروتز در انگلستان آغاز شد. به طور کلی حدود( ۵۰۰۰ )زن دارای پروتز سینه ی تری لوسنتی هستند. اگرچه در هفتم مارس ۱۹۹۹، دپارتمان بهداشت به پزشکان توصیه کرد که تا اطلاع ثانوی از گذاشتن پروتز های تری لوسنتی خودداری کنند.در ۶ جون ۲۰۰۰، آژانس روشهای پزشکی اطلاعیه ای منتشر کرد که به زنانی که پروتز های تری لوسنتی داشتند توصیه می کرد آن ها را بر دارند. زیرا حدس زده می شد که پر کننده ای که در پروتزهای تری لوسنتی قرار دارند ممکن است موادی تولید کنند که مضر باشد و به سلامتی بدن صدمه بزنند. در نتیجه، تحقیقات و بررسی های بیشتری مورد نیاز می باشد.
پروتز هیدروژلی : این آخرین نوع پروتزهای سینه می باشد که بدنبال بررسی ها و پژوهش ها برای پیدا کردن یک ماده ی پر کننده ای که در صورت پاره شدن و تراوش از پوسته و پوشش بی خطر باشد ساخته و تولید شد. این نوع ماده ی پر کننده، از ژل، شکر و آب نمک ساخته شده است . اگرچه از نظر حسی شبیه به پروتزهای از نوع سیلیکونی می باشد معهذا سینه های هیدروژلی وقتی لمس می شوند کمی محکمتر و سفت تر هستند. بعلاوه این ژل نسبت به حالت نرم سینه های سیلیکونی، گاهی کمی بر جسته تر هستند.

اگرچه چین و چروک خوردن پوست در هیدروژل نسبت به سینه های پر شده با تری لوسنت و آب نمک احتمالا کمی کمتر است ولی احتمال آن بیش از ژل های سیلیکونی است .متأسفانه مانند پروتز تری لوسنت، به خاطرعدم مطالعات و اطلاعات طولانی مدت ، آژانس روشهای پزشکی از دسامبر ۲۰۰۰ تصمیم گرفت کاشتن این نوع سینه ها را تا مطالعات بیشتر متوقف کند.
آیا اشکال و قوام پروتز متفاوت است؟
اشکال و انواع مختلفی از پرکننده های ژلی پروتز وجود دارد. به طور معمول، اکثر پروتز های سینه گرد هستند. اگر از روبرو به آن ها نگاه کنیم آن ها مدور هستند و نیم نمای (پروفایل)آن بصورت نیمه ی ماه می باشد. قوام اکثر سینه های گرد معمولا نیمه سیال بوده و بیشتر شبیه به یک ژل زخیم می باشند.

اخیرا یک ژل سیلیکونی جدیدتر و منسجم ساخته شده است که معروف به پروتزهای شکل دار یا اشکی هستند .چون ترکیب این ژل سفت می باشد، درمقایسه با ژلهای سیال تر پروتزهای گرد، شکلی به خود می گیرد که مشابه سینه های طبیعی می باشد.این نوع سینه ها به جای اینکه پهن یاشند کمی بلندتر هستند و در قسمت پایین پرتر می باشند. آن ها تمایل دارند که از دیواره بالایی قفسه ی سینه به بالای خود سینه (پستان) گذار هموارتری داشته باشند. بنابر این به طور کلی آن ها کمی شکل طبیعی تری دارند، اگر چه این حالت بستگی به شکل اولیهای دارد که با آن شروع شده است .در مقایسه، پروتز های گرد به سینه ها، ظاهری مدورتر و گردتر میدهند.

بعلاوه به خاطر ترکیب ژلی زخیم تراین پروتز با، ایجاد هر نوع شکاف یا پارگی پوسته و پوشش، تراوش ماده به بیرون رخ نمی دهد؛ درست مثل ژل های سیلیکونی استاندارد. مضرات آن به این صورت است که همه افراد نمی توانند از این نوع بخصوص از پروتز ها استفاده کنند. یک نقطه ضعف دیگر آن این است که آن ها اساسا نسبت به پروتز های سیلیکونی استاندارد گران قیمت تر هستند.

پروتز های اشکی در هنگام لمس کمی سفت تر هستند، لبه ها و کناده های سینه را قابل لمس تر و محسوس تر می کنند و گزارشهایی نیز وجود دارد که این پروتز ها با از دست دادن شکلشان از جای خود خارج می شوند. اگر چه، اخیرا یک نوع پروتز سیلیکونی منسجم گرد نیز تولید شده است که وقتی پوسته و پوشش پروتز کهنه و فرسوده و یا پاره شود، تراوش مواد درون آن رخ نمی دهد.مزیت دیگر آن نسبت به پروتز های اشکی که قبلادر مورد آن ها صحبت شده است این است که پروتزهای منسجم گرد شمل خود را از دست نمی دهند.
چگونه من می توانم بهترین اندازه را انتخاب کنم؟
پروتزهای سینه انواع و اندازه های مختلف دارند و برای هر فردی ممکن است که به راحتی اندازه دلخواه را انتخاب کند. بیشتر زنان بر اساس اندازه ی سینه بندهاشان اندازه ی پروتز سینه را مشخص می کنند.همانطور که میتوانید تصور کنید، پروتز سینه با اندازه های مختلف در زمان مختلف نتایج متفاوتی ایجاد می کند. رمز انتخاب اندازه پروتز سینه این است که این سینه به طور کلی به شما ظاهری موزون تر و مناسب تر بدهد و با خواست شما یکی باشد. در هنگام مشاوره دکتر منافی اندازه های سینه و قفسه ی سینه ی شما را می گیرد تا اندازه مناسب شما را بدست آورد. بعلاوه با این اندازه گیری ها ظاهر شما را با بهترین اندازه ی سینه تصور می کند و در نظر می گیرد.

مهم است بدانید که نهایتا عامل محدود کننده در انتخاب اندازه ی سینه فضای در دسترس در زیر سینه ی شماست . به خاطر داشته باشید، همانطور که حجم هر نوع پروتز افزایش می یابد،به پهنای آن هم اضافه می شود. بنابر این اگر شما پروتزی را انتخاب کنید که بیش از اندازه بزرگ است ، لبه ها و کناره های آن ممکن است از اطراف بافت سینه ی اصلی بیرون بزند و به طور بالقوه حتی تا گودی زیر بغل نیز برسد. این حالت برای بیشتر مردم غیر مطلوب است. بعلاوه امکان چروک ، چین خوردگی و دیگر مشکلات نامطلوب طولانی مدت نیز افزایش مییابند. چون بیشتر زنان نقطه نظرات واقع بینانه ای از چیزی که می خواهند دارند؛ بنابر این بسیار کم پیش می آید که جراحی نتواند انتظارات بیمارش را بر آورده کند.

[b@b@k]

ادامه (قسمت2 ):

[b@b@k]

آیا گذاشتن پروتز سینه باعث ایجاد سرطان سینه میشود؟
هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد پروتز های سینه در انسان ایجاد سرطان می کنند . بر عکس مطالعات اخیر نشان داده اند که زنانی که پروتز سینه گذاشته اند نسبت به جمعیت کلی ( ۳۰ %) کمتر دچار سرطان سینه می شوند.

آیا بزرگ کردن سینه روی روشهای تشخیص سرطان سینه تأثیر دارد ؟
شاید مهمترین موضوع در مورد پروتز های سینه امکان به تأخیر افتادن تشخیص سرطان سینه با پروتزسیلیکون و یا پر شده با آب نمک می باشد. هر دوی این ماده ها حاجب هستند(اشعه و پرتو ها را از خود عبور نمیدهند)، به این معنی که مانع دیدن بافت اصلی سینه در درجات مختلف مامو گرافی می شوند.

اگرچه تکنیک های مامو گرافی در این چند سال اخیر پیشرفت کرده اند و رادیوگراف می تواند تا جایی که ممکن است قسمتهایی از سینه ی اصلی که زیر پروتز سینه پنهان است را ببیند. بهتر است بدانید که تنها ۱۰_۲۰% سرطان های سینه بوسیله اشعه ی ایکس قابل تشخیص هستند . بنابراین بیشتر سرطان های سینه هنوز هم توسط خود شخص یا با معاینهت فیزیکی قایل تشخیص می باشند. در این رابطه بیشتر پزشکان بالینی احساس می کنند که پروتز سینه حقیقتا می تواند عمل معاینه از طریق لمس کردن را ساده کند. زنی که پروتز سینه دارد باید همان برنامه ی ماموگرافی منظم که زنان دیگر دارند را داشته باشد. شخصی که کار رادیو گرافی را انجام میدهد باید مطلع باشد که شخص دارای پروتز سینه است و بنابراین نماهای خاص برای رادیولوژی مناسب خواهد بود.در نتیجه پروتز های سینه کار رادیولوژیست را سخت تر می کنند؛ هر چند مانع انجام آن نمی شوند.
پروتز های سینه تا چه مدت باقی می مانند؟
مانند تمام محصولات ساخت دست بشر، پروتز های سینه نیز تا ابد باقی نمی مانند. علی رغم اینکه بسیار قوی و مقاوم هستند(حتی در برابر فشار)،ولی مستعد کهنه شدن یا فرسایش در طول زمان می باشند. به عبارت ساده تر پوسته ی خارجی یا پوشش پروتز سینه بالاخره کهنه و نازک شده و نهایتا از بین می رود. اگر چنین اتفاقی افتاد مواد آن به بیرون تراوش پیدا می کند. این حالت معمولا متلاشی شدن یا تراوش یا پارگی پروتز سینه نامیده می شود . اگرچه از نظر کلینیکی تشخیص آن مشکل می باشد. گهگاهی کسی ممکن است تشخیص دهد که سینه اش کمی صاف شده ویا شکل آن تغییر پیدا کرده است،

اما اکثرا و به ندرت قابل توجه و دید است. به علت ایجاد کپسول اطراف پروتز گاهی اوقات بطور گول زننده ای تشخیص پارگی صورت نمی گیرد . همانطور که قبلا بیان شد، یک کپسول یک نوع کیسه ی بیولوژیکی را تشکیل می دهد که هر نوع پروتز سینه را در بر می گیرد.بنابر این بعد از اینکه از پروتز سینه تراوشی رخ داد، مواد درون آن هنوز در همان مکان بوسیله ی کیسه ی خود بدن یا کپسول باقی می مانند.اگرچه علی رغم تشخیص مشکل آن از نظر کلینیکی، به یمن وجود سونوگرافی (اولتراسوند) بیشتر اوقات قادر به دسترسی دقیق به شرایط هر نوع پروتز سینه در مواقع لزوم، خواهیم داشت.

نمودارها و تصاویر زیادی وجود دارد که بیان میکند که نهایتا هر نوع پروتز سینه قبل از اینکه خراب شود چقدر باقی می ماند. یک نمودار میانگین حدود ۲۰ سال است. اگرچه کهنه شدن و یا پاره شدن در میان افراد مختلف متفاوت است بنابراین یک زن که ورزشها و تمرینهای فیزیکی زیادی انجام می دهد سینه هایش حرکت زیادی میکنند افرادی نظیر مربیان ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و …کسانی هستند که به طور طبیعی پروتز سینه شان در یک دوره ی زمانی مشخص نسبت به کسانی که تمرینات و تحرکات کمتری دارند، بیشتر فرسوده و پاره می شود.در اولین نگاه منطقی است، فرض کنیم و بدانیم که پروتز های سینه در این حالت ها زودتر از بین می روند؛ بنابر این توصیه می شود که به منظور داشتن یک ارزیابی مناسب از حالت و موقعیت پروتز های سینه ی خود ۱۰-۱۵ سال پس از عمل جراحی به طور مرتب مورد معاینه قرار گرفته و یا سونوگرافی نمایید.
عمل جراحی شامل چه کارهایی می شود؟
اصل مهم در عمل جراحی بزرگ کردن سینه ایجاد یک جیب پشت سینه ی اصلی است که پروتز سینه در آن جای خواهد گرفت؛ اگرچه جرئیات زیادی در رابطه با این عمل جراحی وجود دارد که از قبل لازم است شخص آن را بداند.
چه نوع برش هایی وجود دارد ؟
به طور کلی سه نوع برش جراحی برای جاگذاری کردن پروتز سینه وجود دارد. در برش زیر سینه ای که بیشترین استفاده را دارد، در زیر سینه در قسمت خط یا چین سینه ایجاد می شود. طول برش حدود ۴سانتیمتر است . این معمول ترین و رایج ترین برش است و چین طبیعی خود سینه معمولا به خوبی جای زخم سینه زا پنهان می کند. این نوع زخم همیشه توسط لباس پوشیده می شود؛ چون در این نوع برش دسترسی مستقیم به فضایی که پروتز سینه قرار خواهد گرفت ایجاد می کند، اندازه و شکل جیب مهم است و موقعیت و مکان قرار گرفتن پروتز سینه ی درون جیب دقیقا کنترل می شود.

یک روش دیگر برش پوست تیره تر اطراف لبه و کناره ی نوک سینه میباشد که در اطراف و دور لبه ی آن ایجاد می شود. اشکال این برش این است که توسط هیچ چین پوشیده و مخفی نمی شود و جای زخم ایجاد شده ممکن است ایجاد اختلال در شیر دادن بکند.

روش سوم برشی است که روی یکی از خطوط چین زیر بغل ایجاد می شود؛این برش کمتر استفاده می شود چون پیدا کردن مکان مناسب برای پروتز سینه در بعضی بیماران سخت تر است و ممکن است در آینده مشکلی بوجود آید و به یک برش اضافی روی سینه احتیاج باشد. اگرچه بعضی بیماران فکر می کنند که این روش کمتر از همه قابل رؤیت است، ولی در حقیقت این موضوع همیشه صدق نمی کند، مخصوصا وقتی لباس بدون آستین پوشیده باشید ناحیه ی زیر بغل مشخص است. به خاطر داشته باشید که جای زخم همیشه وجود خواهد داشت و این ارتباطی به محل برش ندارد. به طور نرمال جای زخم ها کاملا و به خوبی بهبود پیدا کرده و به مرور زمان کمتر قابل رؤیت خواهند شد اگرچه هیچ جراحی نهایتا نمی تواند ظاهر هیچ زخم بخصوص را پیش بینی کند.